Chojnowski (Choynowski) Piotr († 1863), dowódca powstańczy. Rodem z Ukrainy, po ukończeniu drugiego gimnazjum w Kijowie zapisał się na wydział matem.-przyrodniczy tamt. uniwersytetu, a ukończywszy go, został przyjęty do Petersburskiej Akademii Wojskowej generalnego sztabu. Za udział w demonstracjach został z Petersburga wydalony i wcielony do pułku saperów, konsystującego na Ukrainie. Po kilku latach pozwolono mu wrócić do Akademii. Na wiadomość o wybuchu powstania opuścił potajemnie Petersburg, a zakupiwszy ile się dało broni, przybył około 20 IV 1863 do Kijowa, gdzie został mianowany przez władze narodowe naczelnikiem wojennym powiatu skwirskiego i objął dowództwo oddziału zorganizowanego przez Henszla. Oddział liczył około 90 jazdy i kilkunastu pieszych. Z tą garstką przeszedł Ch. do lasów jaropowskich, by tu ostatecznie organizację oddziału przeprowadzić do końca. Tu też został napadnięty przez rezerwowy batalion białostockiego pułku piechoty, skutkiem czego część jazdy powstańczej pierzchła. Rozbici na dwie części, nie mogąc się połączyć, postanowili obaj dowódcy oddzielnie przejść do powiatu żytomierskiego. Henszel, rozrzuciwszy kilkunastu ludzi w tyraliery na skraju lasu pod Iwnicą, zasłaniał odwrót Ch-go, lecz zaraz na początku bitwy zginął. Ch. zdołał dojść do Iwnicy, dopadnięty jednak przez Rosjan, mimo walecznej obrony dostał się do niewoli. Odrzuciwszy podanie się do łaski, które mu śledcza komisja proponowała, został z końcem maja 1863 r. rozstrzelany w Kijowie.

Kolumna Z., Pamiątka, I 37; Gawroński F. R., Rok 1863 na Rusi, II 296, 300; Lasocki, Wspomnienia, I 447, 466; Zieliński S., Bitwy i potyczki, 339.

Justyn Sokulski